نامِ من عشق است، آیا می شناسیدم؟

یکی صد زاری می‌کند بر در،

که در خانه لحظه‌ای راه دهند

می‌گویند: البته راه نیست

 و یکی می‌زارد که ساعتی رها کنید تا برون روم...

از مقالات شمس تبریزی

قبول کن

نقشه‌ی  خوبی برایم نکشیدی!

نه کوهی دارد

که بار غمَم را به دوش بکشد!

نه رودی

  که به دریا برساندندم

نه دریایی

که در یادَتت غرقم کند

نه اقیانوسی

که در اندوهت فرو روم

نه جنگلی

که  در خیالَت  گم  شوم

نه  مردابی

که  در  فکرت بمانم

نه حتا آتشفشانی

که فوران کند

و ذره‌های یادت را بپراکند!

این نقشه حتا خودم را

به یادِ من نمی‌آورد.،

کاش نقشه‌ی بهتری برایم می‌کشیدی...

نسترن وثوقی

پی‌نوشت 1:  تقویم‌ها اصرار دارند/ فردا که بیاید/ درست می‌شود/  من چطور به تقویم‌ها بفهمانم/ او رفته است/ و فردا/ آدم برفی نیست/ که درست شود!/ مژگان عباس‌لو

پی‌نوشت‌2 : می‌سوزم / و عطرِ یادهایِ تو را می‌دهم.../ شمس لنگرودی

 پی‌نوشت 3: نگرانِ من نباش/ هیچ نمی‌ترسم/ دلم به بسته‌ی قرص‌هایم/ قْرص است/  همیشه که « ماه بالایِ سر ِ تنهایی نمی‌ماند»^* / نسترن وثوقی

پی‌نوشت 4: دارم فدایت می‌شوم/ دکترها نمی‌گذارند!/ احسان پرسا

پی‌نوشت 5: من خام بودم، داغِ دوری پخته‌ام کرد/ عمری که پایت سوختم قابل ندارد..../ مهدی فرجی

پی‌نوشت 6: از چرخ به‌ هر گونه همی دار امید/ وز گردشِ روزگار می‌لرز چو بید/ گفتی که پس از سیاه رنگی نَبُوَد/ پس مویِ سیاهِ من چرا گشت سپید؟/ حافظ

پی‌نوشت 7: ای آن‌که نتیجه‌ی چهار و هفتی/  وز هفت و چهار دایم اندر تفتی/می خور که هزار بار بیشت گفتم/ باز آمدنت نیست چو رفتی، رفتی!/ خیام. دیروز  بزرگ‌داشت خیام بود.  گاهی فکر می‌کنم حتا به قدر سعدی دوستش دارم!

پی‌نوشت 8: گلویِ آدم را/ باید گاهی بتراشند/ تا برایِ دل‌تنگ‌هایِ تازه جا باز شود/ دل‌تنگ‌هایی که/ جای‌ِشان نه در دل / که در گلویِ آدمی‌ست/ دل‌تنگی‌هایی که می‌توانند آدم را خفه کنند!/ مریم مومنی

پی‌نوشت 9: از لیوان‌ها/ به لیوانِ شکسته فکر می‌کنی/ از آدم‌ها به کسی که از دست داده‌ای/ به کسی که بدست نیاورده‌ای/ همیشه/ چیزی که نیست/ بهتر است!/ علی‌رضا روشن

پی‌نوشت 10: خدایا/ تمامِ حرف‌های جهان به یک طرف/ این راز یک طرف/ آیاتِ شما/ چه‌قدر/ شبیه لبخند اوست!/ شمس لنگرودی

پی‌نوشت ۱۲: والله که شهر بی تو مرا حبس می‌شود...

*ماه بالایِ سرِ تنهایی است/ سهراب سپهری