با این همه بی داد او، وین عهدِ بیبنیادِ او/ در سینه دارم یادِ او یا بر زبانم می میرود...
نویسندگی نوعی معالجه است. گاه از خودم میپرسم کسانی که چیزی نمینویسند یا نقاشی نمیکنند یا آهنگساز نیستند، چگونه دیوانه نمیشوند؟ چطور میتوانند بر آنهمه غصه و تشویش و اضطرابی که بشریت را در بر گرفته است، فائق شوند؟
گراهام گرین
(1)
شما که با تنهایی زندگی نمیکنید!
نمیدانید سکوت
چهقدر وحشتناک است
آدم روزی چند بار
در آینه با خود حرف میزند
و نمیدانید
آدم چهقدر
به انسانیِ دیگر عشق میورزد
شما هیچچیز نمیدانید!
اورهان ولی کانیک – برگردان حامد رحمتی
(2)
اگر از پنجره نبینمت
و مرا از خود عبور ندهی
از کوچهای که میگذری
باور کن، تمام میشوم
مثلِ گرد و غبار اسب سواری
که به سمتِ کوه میرود!
هنوز در نقطهای ایستادهام
که رهایم کردی
در من شروع میشوی
دوباره...
اکتای رفعت- برگردان حامد رحمتی
«مرا زیبا به خاطر بسپار» گزیدهی شعر غریب ترکیه است که با برگردان حامد رحمتی شاعر و مترجم همشهری توسط انتشارات بوتیمار منتشر شده است. این کتاب برگردان 3 دفتر از سه شاعر تُرک به نام های یک جفت مرغ دریایی از اکُتای رفعت، مثلِ تنهایی یک تلگراف خانه از ملیج جودت آندای و عموی خوبم هیتلر از اورهان ولی کانیک است. مطالعه این کتاب را به تمامِ دوستان اهلِ ادب و اندیشه توصیه میکنم.
پینوشت 1: عنوان پست از سعدی
پینوشت 2: این پینوشت شمارهی 2 جزو طولانیترین پینوشتهایی خواهد بود که تا کنون نوشتهام. دو روز پیش ایمیلی از یکیاز همدانشگاهیهایِ سالهای دور به دستم رسید، که بسیار زیبا بود. تصمیم گرفتم که یک شماره از پینوشتهایم را به این مطالب اختصاص دهم، هر چند که منبع این جملات را نمیدانم، هر کس اگر میداند لطفن کامنت بگذارد، که بنده تصحیح کنم. ( مطالبی که بدون رفرنس هستند، اذیتم میکنند، نوعی خیانت به صاحب اثر است.) با هم میخوانیم:
ü دنیا دار مکافات است. وقتی پرندهای زنده است، مورچهها را میخورد، وقتی میمیرد، مورچهها او را میخورند. زمانه و شرایط در هر موقعی میتواند، تغییر کند! در زندگی هیچکس را آزار یا تحقیر نکنید، شاید امروز قدرتمند باشید اما یادتان باشد، زمان از شما قدرتمند تر است. یک درخت، میلیونها چوب کبریت میسازد اما وقتی زمانش برسد، فقط یک چوب کبریت برایِ سوزاندنِ میلیونها درخت کافیست. پس خوب باشید و خوبی کنید.
ü کسانی که شما را دوست دارند، حتا اگر هزار دلیل برای رفتن وجود داشته باشد؛ هرگز رهایِتان نخواهند، کرد! آنها تنها یک دلیل برایِ ماندن خواهند یافت! ( این جمله مرا یاد یکی از شعرهایِ خودم انداخت: هزار بهانه، برایِ رفتن دارم، فقط یک بهانه برایِ ماندن: « دوستت دارم»
ü از همهی آدمهایِ بدی که در زندگیم بودهاند، سپاسگزارم! آنها دقیقن به من نشان دادند، که چه کسی نمیخواهم، باشم!
ü زبان هیچ استخوانی ندارد، اما آنقدر قوی هست که بتواند قلبی را بشکند، پس مراقبِ حرفهایِ تان باشید!
ü وقتی کسی با شما مثلِ یک گزینه رفتار میکند، با خارج کردنِ خودتان از معادله، به او کمک کنید که انتخابهایَش را محدود کند، به همین سادگی است.
ü صدایِتان را بالا نبرید، قدرت استدلالتان را بهبود بخشید.
ü گریستن نشانهی ضعف نیست. از زمانِ تولد، نشانهی این بوده که شما زندهاید.
ü یادتان باشد تا آنچه که در پشتِسرتان است را رها نکرده باشید، نخواهید توانست به آنچه که پیشِ رویِتان است، دست بیابید.
ü خانواده همیشه همخون بودن نیست! خانواده یعنی آدمهایی در زندگیتان که خواهانِ شما در زندگیشان هستند. آنهایی که شما را همانگونه که هستید میپذیرند. کسانی که حاضرند هر کاری بکنند تا لبخندِ شما را ببینند و کسانی که در هر شرایطی دوستِ تان دارند.
ü به جایِ پاککردن اشکهایِ تان، کسانی را پاک کنید، که باعث میشوند شما به گریه بیفتید! ( اعتقادی به این ندارم، تنها کسانی قادرند آدم را به گریه بیندازند، که دوستِشان داشته باشید، و مگر میشود، آدم تمامِ دوستداشتگیهایَش را پاک کند؟)
ü گاهی باید دو نفر از هم فاصله بگیرند، تا بفهمند چقدر نیازمندِ بازگشتن به یکدیگرند!
پینوشت 3: هیچچیز در این دنیا به این نمیارزد، که انسان از آنچه دوستش دارد، رویگردان شود!/ آلبر کامو
پینوشت 4: از شیطان پوزش میطلبیم، نباید فراموش کنیم که ما یک طرفِ داستان را شنیدهایم! چون میگویند، تمامِ کتابها را خدا نوشته است!/ ساموئل باتلر
پینوشت 5: گر مُریدِ راه ِ عشقی، فکرِ بدنامی نکن.../حافظ
پینوشت 6: با دو عالم عشق را بیگانگی/ اندر او هفتاد و دو دیوانگی.../ مولوی
پینوشت 7: اگر صد آبِ حیوان خورده باشی/ چو عشقی در تو نَبوَد مُرده باشی!/ وحشی بافقی
پینوشت 8: پیوندِ عشقِ حقیقی، حتا با مرگ گسیخته نمیشود، چه برسد به دوری.../ ولتر
پینوشت 9: پا کشیدنِ مشکل است از خاکِ دامنگیرِ عشق/ هر که را چون سرو این جا پای در گِل ماند، ماند/ صائب تبریزی
پینوشت 10: تو به یک خواری، گریزانی زِ عشق/ تو به جز نامیِ چه میدانی زِ عشق! / مولوی
پینوشت 11: هر چه بیشتر بدانید، کمتر معتقدید/ بونو
پینوشت 12: خوشحالم که برای نفس کشیدن، هوا را کثیف نکردهام!/ احمد شاملو
پینوشت 13: این ساعت از شب جمعهها را دوست دارم... اغلب وقتها این موقع پر انرژی و خرسند از جمع دوستانِ خوبم بر می گردم... دوستانی که تک تکشان گنجینهای از مهربانی و معرفت و فرهیختگی هستند! اینموقعها حتا دلتنگی برایِ تو هم دلپذیر است...
پینوشت 14: تا اینجا سه واحد حذف کردهام، واقعن ساعتها خیره ماندن به کتاب درسی سیصد چهارصد صفحهای تویِ این هوایِ عالی، کار سختی است!
پینوشت 15: تو دنیایِ من حسِ تازه پُره/ قشنگیش اینه ما دو تا بیکسیم/ ازم دور باش اما اینو بدون/ زمینِ گِرده بازم بهم میرسیم.../ یاسر سجادی
پینوشت16: چو گفتمش که دلم را نگاه دار چه گفت؟؟؟
پینوشت 17: یه حسی تو دلم میگه تو نزدیکی به این خونه....