پستانكم را نگير مادر!

اين جهان گريه‌هایِ مُدام دارد!

 

حسین میری

 

 

کج‌رویم را

ببخش

وقتی که هیچ  راهِ راستی

به تو نمی‌رسد!

 

نسترن وثوقی

 

پی‌نوشت 1:  من با آب بیعت کرده‌ام/ تو به فرات دست داده‌ای/ انصاف بده! کدام تشنه‌تریم!/ لیلا مشفق

پی‌‌نوشت 2: این حریفان همه هرجایی و پستند و تو نه/ کم زِ پتیاره و پتیاره پَرستند و تو نه/ این گدایان به تمنایِ جویِ سیمِ تنم/ چون چنار از سَرِِ خواهش همه دستند و تو نه/ چون سپیدارِ رز آویخته این بی‌ثمران/ خویشتن را ثمر عاریه بستند و تو نه/ جرعه‌نوشان قلندر وش سرگردانند/ یک شب از صد خُم و صد خُم‌کده مستند و تو نه/ دامنِ هر که گذشت از برشان بگرفتند/ گل خارند و به هر دشت نشستند و تو نه/ از تنم فرشِ هوس بافته خواهند و به عهد/ رشته صد مرحله بستند و گسستند و تو نه!/ ماه افتاده در آبند و سراپا به دروغ/ رونقِ خویش به یک موج شکستند و تو نه/ لیک با این همه صد حیف که در بیماری/ گردِ بالینِ من اینان همه هستند و تو نه!!!/ سیمین بهبهانی

پی‌نوشت 3: رفتیم اگر ملول شدی از نشستِ ما/ فرمای خدمتی که برآید زِ دستِ ما/ با چون خودی در افکن اگر پنجه می‌کنی/ ما خود شکسته‌ایم چه باشد شکستِ ما!/ سعدی

پی‌نوشت 4: دستم، دلم، سرم، نه تَنم درد می‌کند/ دستم که می‌زنی بدنم درد می‌کند.../ محمدعلی رضازاده

پی‌نوشت 5: در وقتِ مصیبت آه و زاری کفرست/ بی‌تابی و عجز و بی‌قراری کفرست/ بگذار خدا نیز برنجد از من/ بعد از تو ولی امیدواری کفر است.../ اصغر عظیمی مهر، عنوان پست هم از همین شاعر است.