یار دل برد و پیِ بردنِ جان وعده نمود

شادمانیم که یک‌بارِ دگر می‌آید!

 

هلاکی همدانی

 

 

مثل همیشه، چشم‌هایَت را ببند!
تمامِ کسانی
که راحت فراموش می‌کنند،
همه‌چیز را با چشمِ بسته تماشا کرده‌اند!
عکاس‌ها
فقط لبخند می‌خواهند
و برایِ‌شان مهم نیست
که پشتِ این لبخندهایِ مصنوعی
چه دردی پنهان شده است!
حتا فکر نمی‌کنند،
کیفیتِ لبخند هیچ کسی
به لنز بستگی ندارد!
گاهی فقط یک لحظه
با یک فلاش
تکلیفِ تمام رابطه‌ها روشن می‌شود!
آن‌قدر سریع
که هیچ کس آن را نمی‌بیند!

عکس‌هایت را بگیر
چشم‌هایت را ببند
و دیگر به هیچ لبخندی فکر نکن!
آدم‌ها
همیشه جلویِ دوربین
لبخند می‌زنند!

 

نسترن وثوقی

 

پی‌نوشت 1: انسان ممکن است با یک نفر بیست سال زندگی کند و آن شخص برایش یک غریبه بماند، می‌تواند با یک نفر بیست دقیقه وقت بگذاراند و تا آخر عمر فراموشش نکند!/ اگر شب بمیرد/ اوریانا فالاچی

پی‌نوشت 2: وفا مجوی زِ خوبان که در شکستنِ عهد/ چو در شکستنِ سرِ زلفِ خود سبک دستند!/ سنجر کاشی

پی‌نوشت 3: گفتم خبرت از دلِ من هست که چون شد/ گفتا که چرا نیست؟ جفا کردم و خون شد!/  واقف نورالعین

پی‌نوشت 4: کرد آن‌که خو به  هجرِ تو جان داد عاقبت/ بیچاره آن کسی که به وصلِ تو خو کند!/  شایق اصفهانی

پی‌نوشت 5: فرق است میان آن‌که یارش در بر/ با آن‌که دو چشمِ انتظارش بر در! / سعدی

پی‌نوشت 6: وفا و عهد نکو باشد ار بیاموزی/ و گرنه هر که تو بینی، ستم‌گری داند!/ حافظ

پی‌نوشت 7:  ما را به میزبانیِ صیاد الفتی‌ست/ ورنه به نیم ناله، قفس می‌توان شکست!/ ملا درکی قمی

پی‌نوشت 8: در عهد وفا کردن و پیمان نشکستن/ در مذهبِ خوبانِ جهان وهم و گمان است!/ حامد تبریزی

پی‌نوشت 8: تکلیفِ سرد و گرم بودنِ جنگ‌ها را/ سرب‌های داغ روشن نمی‌کنند/ ماشه‌ها بی‌گناهند/ وقتی عاشق به جایِ نشانی/ نشانه می‌گیرد/ رویا شاه حسین زاده

پی‌نوشت 9:  کلمانم همه مجروحِ تو هستند ای عشق/ زخم خوردن به غزل‌واره شدن می‌ارزد!/ مرتضا پارسا

پی‌نوشت 10: حالا که بینِ ما دو تا دیوارِِ چین خفته است/ من دوست دارم برده‌ای مغضوب بودن را/ من دوست دارم زنده زنده لایِ این دیوار/ آسایش مرموز یک مرگِ عمودی را / دکتر زینب چوقادی

پی‌نوشت 11: تمامِ روزها یک روزند/ تکه تکه میانِ شبی بی پایان!/ شمس لنگرودی

پی‌نوشت 12:  خانم جسارت است ببخشید یک سوال؟ / با اخم‌تان کجایِ جهان را گرفته‌اید! / سید مهدی موسوی

پی‌نوشت 13: در رویِ زمین  چشم و دلِ باز که راست؟ / مکن آزار، مکن جانبِ اغیار مرو!/ مولوی

پی‌نوشت 14:  عنوان پست از مژگان عباس‌لو

پی‌نوشت 15: زیبایی او به یک غزل می‌ماند/ چشمش همه جا دستِ مرا می‌خواند/ من هر چه  که می‌نویسم این‌جا با عشق/ تقدیم به آن کس که خودش می‌داند! / سعید ربیعی

پی‌نوشت 16: تا مرغِ دلم، پر نکشیده، برگرد/ تا ریشه‌ی من زخم ندیده، برگرد/ گیرم که من اشتباه کردم باشد/ دنیا که به آخر نرسیده، برگرد!/ یکتا امین کاشانی

پی‌نوشت 17:  گویند دل به آن بتِ نا مهربان نده/ دل آن زمان ربود که نامهربان نبود!/ اصلی قمی

پی‌نوشت 18:  نه کلمات، نه سکوت/ هیچ‌کدام یاری نمی‌کنند/ تا تو را/ به زندگی باز گردانم!/ خوزه آنخل بالنته

پی‌نوشت 19: می‌خواهت و نمی‌خواهمت/ هم‌چون مادری/ چشم انتظارِ فرزندی نا خواسته! / نسترن وثوقی

پی‌نوشت ۲۰: یک‌شنبه بک امتحانِ سخت دارم! از همون اول از فونتیک و فنولوژی بیزار بودم! ترم پیش وقت امتحانات حذفش کردم! دوباره مجبور شدم ترم تابستان بگیرم که سر فرصت بخوانم و باز هم نخودندم! دارم جون می‌کنم! فقط می‌خام هر جوریه از شرش خلاص شم!

پی‌نوشت ۲۱:  حوصله‌ی به روز کردن این‌جا را نداشتم ، کارِ راحتی نیست، در بهترین حالت دو ساعت وقتِ آدم را می‌گیرد!دلم نیامد که امروز هم وقتی صفحه را باز می‌کنی، نا امید برگردی! شهریور و مهر را خیلی دوست دارم! پاییز را باد و باران‌هایش را... بیشتر آدم را یادِ در به دری‌هایش می‌اندازد!  امسال حسِ عجیبی دارم! انگار اتفاقِ جدیدی دارد در درونم می‌افتد! می‌بینی ؟ من این‌ها را فقط به تو می‌گویم، ولی کلی آدم دارند می‌شنوند!

پی‌نوشت ۲۲: دیوانه! به تماشایِ من بیا.../ احمد شاملو

پی‌نوشت ۲۳: تو/ دیگر نیازی به شناسنامه نداری/ شعرهایم/ هویتِ ترا / برایِ همه آشکار کرده‌اند.../ نسترن وثوقی