از شیخ بهایی پرسیدند:  خیلی سخت می‌گذرد چه باید کرد؟  گفت: خودت که می‌گویی: سخت می‌گذرد، سخت که نمی‌ماند!/ پس خدا را  شکر  که می‌گذرد، نمی‌ماند!

 

 

(1)

دست از سرِ این واِژه‌ها بردار!

این کلمات

حتا در سنگینیِ

این‌همه سکوت فرو نمی‌روند!

 

(2)

تو را می‌‌بوسم

و تکلیفِ این زمستان را هم

در‌لب‌هایِ تو روشن می‌کنم!

 

(3)

مهم نیست

چند زن،

چند بار،

چقدر عشق‌شان را

در رج‌هایِ شال‌گردن

برایِ تو گرم بافته‌اند

وقتی تو فقط با بوسه‌هایِ من گرم می‌شوی!

 

نسترن وثوقی

 

پی‌نوشت 1:  بر ما رقمِ خطا پرستی همه هست/ بدنامی و عشق و شور و مستی همه هست/ ای دوست چو از میانه مقصود تویی/ جای گله نیست، چون تو هستی همه هست!/ مولوی

پی‌نوشت 2: آن‌گاه که خسته شدی، آن‌گاه که از پای در آمدی، مهم نیست، باز هم مقاومت کن! باز بجنگ و شکست بخور، این‌بار شکستِ بهتری خواهی خورد!/ ساموئل بکت

پی‌نوشت 3: گفتم به بلبلی که علاجِ فراق چیست؟ / از شاخِ گل به خاک فتاد و تپید و مُرد!/ حزین لاهیجی

پی‌نوشت 4:  سویش گرفتم، دست‌هایِ ناتوانم را/ از آینه بیرون کشیدم هم‌زبانم را/ تا یارِ من او باشد و من یارِ او باشم/ من قصدِ جانش کردم و او قصدِ جانم را/  ساقی فقط حالِ بدم را خوب می‌‌فهمد/  وقتی سر و ته می‌گذارم استکانم را/  نه از شرابِ زندگی دیگر نمي‌نوشم/ ها ای منِ در آینه بو کن دهانم را/ عمری کنارم از وفا گفتند تا بردند/ سگ‌های دورم تکه‌هایِ استخوانم را!/  گفتم خدایا دشمنانم را بگیر از من!/ این‌گونه شد دیگر ندیدم دوستانم را!/ محسن کاویانی

پی‌نوشت 5: چه‌قدر باید بگذرد، تا آدمی بویِ تن کسی را که دوست داشته از یاد ببرد؟/ و چقدر باید بگذرد تا بتوان دیگر او را دوست نداشت؟/ آنا گاوالدا/ من او را دوست داشتم.

پی‌نوشت 6: از آهِ دردناکی  سازم خبر دلت را/  روزی که کوهِ صبرم بر باد رفته باشد!/ حزین لاهیجی

پی‌نوشت 7:  هر که به جورِ رقیب یا به جفایِ حبیب/ عهد فرامُش کند مدعیِ بی‌وفاست!/ سعدی

پی‌نوشت 8: ... اغلب به خودم می گویم تو به اندازه کافی قوی هستی که مرا نگه داری و به همان اندازه باهوش هستی که بگذاری بپرم.../ آنا گاوالدا/ من او را دوست داشتم.

پی‌نوشت 9:  دست‌هایِ تو تصمیم بود/ باید می‌گرفتم/ و دور می‌شدم/ شمس لنگرودی

پی‌نوشت 10:  دوستت دارم/ و پنهان کردنِ آسمان/ پشتِ میله‌هایِ قفس آسان نیست!/ شمس لنگرودی

پی‌نوشت 11: گاهی تو را آن‌قدر می‌خواهم به تنهایی/ طوری که حتا بودنم را بر نمی‌تابم!/ اصغر معاذی

پی‌نوشت 12:  فریبِ تربیتِ باغبان مخور ای گل/ که آب می‌دهد اما گلاب می‌گیرد!/ صائب تبریزی

پی‌نوشت 13:  ندارِ عشقم و با دل سرقمارم نیست/ که تاب و طاقتِ آن مستی و خمارم نیست/ دگر قمارِ محبت نمی‌برد دلِ من/ که دستِ بُردی از این بختِ بدبیارم نیست/ من اختیار نکردم پس از تو یارِ دگر/ بغیر گریه که آن‌هم به اختیارم نیست/ به رهگذار تو چشم انتظارِ خاکم و بس/ که جز مزارِ تو چشمی در انتظارم نیست/ تو می‌رسی به عزیزان سلام ِ من برسان/ که من هنوز بدان رهگذر گذارم نیست/  چه عالمی که دلی هست و دل‌نوازی نه؟/ چه زندگی که غمم هست و غم‌گسارم نیست؟ / به لاله‌هایِ چمن چشم بسته می‌گذرم/ که تابِ دیدنِ دل‌های داغ‌دارم نیست!/ شهریار

پی‌نوشت 14:  من از این‌جا خواهم رفت/ و فرقی هم نمی‌کند/ که فانوسی داشته باشم یا نه؟/ کسی که می‌گریزد/ از گم شدن نمی‌ترسد!/ رسول یونان

پی‌نوشت 15: هر چه بر من گذشت حقم بود، من از این بیشتر سزاوارم/ تو گناهی نداری ای زیبا! مرگ بر من که دوستت دارم!/ محمد سعید شاد

پی‌نوشت 16: قدر اهلِ درد صاحب درد می‌داند که چیست؟/ مرد صاحب درد، دردِ مرد، می‌داند که چیست/ هر زمان در مجمعی گردی چه دانی حالِ ما/ حالِ تنهاگرد، تنها گرد می‌داند که چیست؟/ وحشی بافقی

پی‌نوشت 17: عاشق نمی‌شوی، سرِ این شرط بسته‌ام/ نه حاضرم ببازم و مالِ خودم شوی!/ مهدی فرجی

پی‌نوشت 18: ای که گفتی انتظار از مرگ جان‌فرساتر است/ کاش جان می‌دادم اما انتظاری داشتم!/ سیمین بهبهانی

پی‌نوشت 19: انگار نمی‌آید و هم می‌آید/ این دور و بر انگار که کم می‌آید/ او عابر و من پیاده‌رو، آه چقدر/ از حاشیه رفتنش خوشم می‌آيد!/  غلام‌رضا بروسان