در این عالم کاری ندارم، الا دیدار...

از مقالات شمس تبریزی

(1)

بهاری که با بوق و کرنا می آید

و نام اش را سر زبان ها می اندازد،

سهمِ همه است!

تو بی صدا بیا

و فقط قسمتِ من باش!

(2)

زمستان می رود

بهار می آید

تنهایی می رود

تنهایی می آید!

(3)

زمستان هم به بهار رسید

من به تو نرسیدم!

(4) 

دل تنگی

جان واژه هایَم را می گیرد

نفسِ کلام ام را

و حرفی برایِ از تو گفتن نمی ماند!

نسترن وثوقی 

 با تشکر از صفحه ادبی بفرمایید شعر

 

این جا را هنوز دوست دارم! با توجه به کامنت هایِ خصوصی که هنوز می رسند، هستند کسانی که با خواندنِ این سطرها، درد مشترک را احساس می کنند! همین برایَم کافی ست که شده دقایقی هم از بارِ غم و اندوه کسی کم کرده باشم! هر چند که تعداد انگشت شماری در سال هایِ عمرم، باری را از دوشَم برداشته اند! مابقی باری به جا گذاشته اند که مدت ها بعد رفتنِ شان، مشغول زمین گذاشتن این بارها بوده ام. به قولِ دوستی: شُکر! که هنوز زنده ام. هنوز انگشتانم توانِ نوشتن این سطرها را دارند و هنوز هم به گمانم عقل ام کار می کند!. شروع بهارِ سالِ پیش یکی از بدترینِ فصل هایِ عمرم بود که هنوز هم که هنوز است یادآوری اش، قلبم را به درد می آورد! و مدت ها به قول چندتایی از دوستان، پست «ارغوانم این جاست، ارغوانم آن جاست، ارغوانم دارد، می گرید...» دوستان را می آزرد؛ دوستانی که هر بار به امید تازه شدن سطرها می آمدند و ناامید می رفتند! امیدوارم مرا بخاطر کوتاهی پارسال ببخشید و امیدوارم امسال، سال متفاوتی برای همه باشد. غیر از آرزوهایِ عمومی، برایِ تک تک تان عشقِ بی حد و حصر آرزو می کنم که هیچ نیک بختی  عمیقی در جهان جز دوست داشتن و دوست داشته شدن، نمی شناسم! سالِ تان پر از مبارکی و سپید بختی.

پی نوشت 1: من در هر شهری که باشم/ آن جا پایتخت تنهایی است!/ جمال ثریا

پی نوشت 2:همه ی ما/ فقط حسرتِ بی پایانِ یک اتفاقِ ساده ایم/ که جهان را/ بی جهت/ یک جور عجیبی جدی گرفته ایم./ سید علی صالحی

پی نوشت 3:باور کن همان چیزی که از دست دادنش برای انسان سخت ترین کارهاست، سرانجام همانی است که دیگر رغبتی به آن ندارد!/ آلبر کامو

پی نوشت 4: من همیشه چیزهایی را آرزو می کنم که در آخر من را خواهند کشت!/ سیلویا پلات

پی نوشت 5:نگرانِ من نباش/ آن دورها که ایستاده ای/ من روز به روز/ فیلسوف تر می شوم/ مثلن گریه میعانِ روح است/ خودم کشف کرده ام!/ مهدیه لطبفی

پی نوشت 6: همه ی آدم ها مانند ماه هستند، قسمتِ تاریکی دارند که هرگز به کسی نشان نمی دهند!/ مارک توآین

پی نوشت 7: فصلِ ِ آخر همیشه غمگین است/ ماه هم پشتِ ابر خواهد ماند!/ یوسف اما خلاف قصه ی قبل/ تا ابد قعر چاه می افتد!/ پویا جمشیدی

پی نوشت 8: حیف نیست ؟/ بهار از سر اتفاق/ بغلتد در دستم/ آن وقت تو نباشی؟/ شمس لنگرودی

پی نوشت 9:با اشک هایِ مان/ بهتان به جاودانگی درد می زدیم/ با دردهایِ مان/ تهمت به عشق/ بیگانگی رسالتِ ما بود!/ نصرت رحمانی

پی نوشت 10:دریا را بی خیال/ در کافه ها چگونه غرق می شوی؟/ سعید چولکی

پی نوشت 11: به گمانِ من اگر همه ی مردم می دانستند دیگران درباره ی آنها چه می گویند، چهار نفر دوست هم در جهان پیدا نمی شد!/ بلز پاسکال

پی نوشت 12: دوش دیوانه شدم، عشق مرا دید و بگفت/ آمدم نعره مزن، جامه مدر، هیچ مگو.../ مولوی

پی نوشت 13: مرا غم ات/ تو را کِه دوره کرده است؟/ مژگان عباس لو